طبقه بندی پارچه های بافتنی

پارچه‌های تریکو عمدتاً به دو دسته پارچه‌های بافتنی و پارچه‌های بافتنی تار تقسیم می‌شوند.

از پارچه‌های بافتنی برای ژاکت و جوراب استفاده می‌شود، در حالی که پارچه‌های بافتنی تار معمولاً به عنوان پارچه زیر لباس استفاده می‌شود و بافت دستی نیز یکی از روش‌های بافتنی است.

در بافت بافندگی نخ از یک طرف دستگاه به سمت دیگر حرکت رفت و برگشتی جانبی (یا حرکت دایره ای) دارد که با همکاری حرکت سوزن بافندگی می توان یک کلاف بافندگی جدید ایجاد کرد. نخ پارچه بافتنی به صورت افقی اجرا می شود و شکل گیری پارچه توسط حلقه های متصل شده توسط سوزن های بافندگی در جهت افقی بالا و پایین تشکیل می شود. تمام کلاف ها در ردیف افقی از یک نخ بافته می شوند. پارچه های بافتنی پود را می توان بر روی یک دستگاه مسطح یا دایره ای تکمیل کرد.

تار بافندگی حرکت طولی گروهی از نخ های تار در جهت تار است که با حرکت سوزن های بافندگی ترکیب می شود تا یک حلقه بافتنی جدید تشکیل شود. بین تولید پارچه های تار با پارچه های تریکو تفاوت اساسی وجود دارد. نخ در جهت تار در پارچه‌های تار بافته می‌شود، درست مانند تار پارچه‌های بافته شده، با تعداد زیادی نخ‌های مرتب موازی که روی محور تار پیچیده می‌شوند، مشابه پارچه‌های بافته شده. نخ به شکل "Z" در طول پارچه از یک طرف به سمت دیگر حرکت می کند و هر کلاف در یک ستون افقی با نخ های مختلف بافته می شود.

در میان لباس‌های بافتنی، پارچه‌های بافتنی بیشترین سهم را به خود اختصاص می‌دهند.

پارچه‌های تریکو عمدتاً شامل پارچه‌های بافتنی ساده (پارچه‌های تریکو ساده، پارچه‌های آجدار، پارچه‌های تریکو پشتی) و پارچه‌های بافتنی خاص (پارچه‌های تریکو آجدار دوتایی، پارچه‌های تریکو دو رو، مخمل‌خواب، حلقه‌های بافتنی، مخمل بافتنی و غیره) است. .