سوالات متداول در مورد ثبات رنگ منسوجات

سوالات متداول در مورد ثبات رنگ منسوجات:

1. پایداری نور فاقد شرایط است. در طی فرآیند پوشیدن لباس بیرونی، رنگ قسمتی که در معرض نور خورشید بیشتر است روشن‌تر یا تغییر رنگ می‌دهد (معمولاً پشت و شانه‌ها)، در حالی که رنگ قسمتی که در معرض نور خورشید قرار نمی‌گیرد یا کمتر در معرض نور خورشید قرار می‌گیرد، بدون تغییر می‌ماند یا به آرامی تغییر می‌کند. در نتیجه یک محصول رنگ متفاوتی دارد و دیگر قابل استفاده نیست.

2. ثبات رنگ برای شستشو، ثبات رنگ به صابون زدن و ثبات رنگ به خشکشویی فاقد صلاحیت است. لباس های ابریشمی درجه یک، لباس های پشمی و لباس های نخی خالص مستعد این مشکل هستند.

3. ثبات رنگ در برابر مالش فاقد شرایط است. در هنگام استفاده از منسوجات، به دلیل اینکه قسمت های مختلف محصول در معرض درجات مختلف اصطکاک قرار می گیرند، میزان محو شدن رنگ متفاوت است. به عنوان مثال، آرنج کت، آستین، یقه و زیر بغل مستعد کم رنگ شدن است. همچنین باسن و زانوهای شلوار مستعد پژمرده شدن هستند.

4. ثبات رنگ در برابر تعریق فاقد شرایط است. این عارضه عمدتاً در اثر آغشته شدن به عرق و محو شدن لباس های تابستانی یا لباس های زیر در هنگام پوشیدن ایجاد می شود.

عوامل موثر بر ثبات رنگ و روش های بهبود:

محصولات با ثبات رنگ ضعیف در حین پوشیدن محو می شوند، که بر سایر لباس های پوشیده شده روی بدن تأثیر می گذارد، یا هنگام شستن با لباس های دیگر، لباس های دیگر را آلوده می کند و ظاهر و عملکرد پوشیدن را تحت تأثیر قرار می دهد. از سوی دیگر، ماندگاری رنگ خوب یا بد رابطه مستقیمی با سلامت و ایمنی انسان دارد. مولکول‌های رنگ و یون‌های فلزات سنگین روی محصولات با ثبات رنگ ضعیف ممکن است از طریق پوست جذب بدن انسان شده و پوست را به خطر بیندازند و حتی به سلامت بدن آسیب بزنند.

عوامل موثر بر ثبات رنگ منسوجات به عوامل داخلی و عوامل خارجی تقسیم می شوند. عوامل داخلی به استحکام ترکیب رنگ و الیاف اشاره دارد و عوامل خارجی به نیروهای خارجی اعمال شده توسط عوامل خارجی یا شرایط محیطی ارائه شده توسط محصول در هنگام استفاده اشاره دارد. عوامل خارجی را نمی توان کنترل کرد، بنابراین تولیدکنندگان باید برای بهبود ثبات رنگ خود محصول تلاش کنند.