چه چیزی به عنوان پارچه سازگار با محیط زیست-به حساب می آید؟

بسیاری از مردم تصور می کنند که طبیعی برابر با خوب است، و الیاف مصنوعی قطعاً سازگار با محیط زیست نیستند، اما این دیدگاه ها تا حدودی یک طرفه هستند. پارچه‌های واقعاً سازگار با محیط زیست-با کل چرخه عمر آنها-از تولید تا دفع{5}}تعریف می‌شوند که کمترین آلودگی را ایجاد می‌کنند و منابع را حفظ می‌کنند. موضوع فقط طبیعی بودن نیست.

پارچه‌های سازگار با محیط زیست به سه دسته تقسیم می‌شوند:

1. پارچه های بازیافتی

به عبارت ساده، اینها از مواد زائد ساخته شده اند که دوباره به پارچه جدید تبدیل می شوند. این رویکرد ضایعات را کاهش می دهد و از نیاز به منابع تازه استخراج شده-یک راه حل عملی اجتناب می کند.

2. پارچه‌های مبتنی بر زیست-

اینها از منابع تجدیدپذیر مانند گیاهان یا جلبک ها ساخته می شوند و از نفت استفاده نمی کنند. آنها زیست تخریب پذیر هستند و پس از دفع به طور طبیعی تجزیه می شوند و هیچ آلودگی از خود باقی نمی گذارند.

3. پارچه های طبیعی با منبع پایدار

همه پارچه های طبیعی سازگار با محیط زیست- نیستند. به عنوان مثال، پنبه معمولی مقدار زیادی آب مصرف می کند و از آفت کش ها استفاده می کند. فقط آنهایی که "استانداردهای پایداری" را برآورده می کنند واجد شرایط هستند.

بسیاری از برندها از برچسب های سبز به روش های گمراه کننده استفاده می کنند. سه نکته زیر را در نظر داشته باشید:

- گواهینامه ها را بررسی کنید:به دنبال برچسب‌های معتبر مانند GOTS، GRS یا RWS باشید. بدون این موارد، ادعاهای سازگار با محیط زیست{1}}اغلب فقط تبلیغات بازاریابی هستند. می‌توانید شماره‌های گواهی را در وب‌سایت‌های رسمی سازمان‌های گواهی‌دهنده تأیید کنید.

- فقط به مواد خام نگاه نکنید:به عنوان مثال، در حالی که بامبو یک منبع طبیعی است، تولید الیاف بامبو معمولی اغلب شامل پردازش شیمیایی سنگین است. پارچه های سازگار با محیط زیست واقعی، کل فرآیند تولید را در نظر می گیرند.

- پایان عمر--را در نظر بگیرید:موادی را انتخاب کنید که زیست تخریب پذیر باشند، مانند الیاف ذرت{0}}، یا قابل بازیافت، مانند پلی استر بازیافتی. از سوی دیگر، پارچه‌های مصنوعی معمولی ممکن است چندین دهه طول بکشد تا تجزیه شوند و سازگار با محیط زیست نیستند.