تفاوت بین پلی استر و نایلون چیست؟

پلی استر (پلی اتیلن ترفتالات) و نایلون (پلی آمید) دو الیاف مصنوعی اصلی هستند که نقش مهمی در صنعت نساجی مدرن دارند. اگرچه هر دو ماده در دسته الیاف مصنوعی قرار می گیرند، اما تفاوت های قابل توجهی در ساختار شیمیایی، خواص فیزیکی و زمینه های کاربردی از خود نشان می دهند.

پارچه پلی استر پارچه نایلون

ساختار شیمیایی و تاریخچه تولید

نام شیمیایی پلی استر پلی اتیلن ترفتالات (PET) است که از طریق واکنش پلی تراکم بین اسیدهای دی بازیک آلی و دیول ها تولید می شود. این ماده در سال 1941 توسط شیمیدانان انگلیسی اختراع شد و در سال 1953 به تولید صنعتی رسید. در مقابل، نایلون (پلی آمید) سابقه طولانی تری دارد. این اولین الیاف کاملاً مصنوعی در جهان بود که توسط DuPont در ایالات متحده در سال 1935 توسعه یافت و در سال 1938 تجاری شد. ساختار شیمیایی نایلون حاوی پیوندهای آمیدی مشخصه (-CONH-) است و بر اساس اتم‌های اتم به انواعی مانند نایلون 6 و نایلون 66 مونومر تقسیم می‌شود.

مقایسه خواص فیزیکی

1. خواص مکانیکی

نایلون از نظر مقاومت در برابر سایش در بین تمام الیاف نساجی رتبه اول را دارد و 10 برابر بیشتر از پنبه و 20 برابر پشم مقاوم‌تر است. اگرچه مقاومت به سایش پلی استر نسبت به نایلون پایین تر است، اما از اکثر الیاف طبیعی پیشی می گیرد. از نظر کشسانی، کشیدگی نایلون در هنگام شکست بین 25 تا 60 درصد است که به طور قابل توجهی بیشتر از 15 تا 30 درصد پلی استر است و نایلون را برای لباس هایی که نیاز به کشش بالایی دارند مناسب تر می کند.

2. خواص حرارتی

پلی استر دارای نقطه ذوب بین 255-265 درجه و دمای انتقال شیشه ای حدود 70 درجه است و دمای اتو توصیه شده کمتر از 140 درجه است. نایلون دارای نقطه ذوب پایین تر و پایداری حرارتی ضعیف تری است. قرار گرفتن طولانی مدت در دمای بالای 150 درجه می تواند منجر به کاهش قدرت شود.

3. جذب رطوبت و راحتی

نرخ بازیابی رطوبت نایلون 4٪ - 4.5٪ است، کمی بیشتر از 0.4٪ - 0.5٪ پلی استر است، اما هر دو هنوز هم الیافی با جذب کم-رطوبت- هستند. پلی استر به دلیل ماهیت تقریباً غیرجاذب-ش تمایل به تولید الکتریسیته ساکن دارد و در نتیجه راحتی پوشیدن ضعیف‌تر است.

روش های شناسایی و کاربردهای عملی

1. تست سوختگی پیشرفته

علاوه بر رعایت رنگ دود و ویژگی های باقیمانده، می توان از روش های زیر برای تمایز استفاده کرد:

- پلی استر در حین ذوب می سوزد و دود سیاه با شعله زرد و بوی معطر منتشر می کند.

- نایلون در حین سوختن به طور قابل توجهی ذوب می شود و چکه می کند، با شعله آبی و بوی کرفس- پس از خاموش شدن.

- باقیمانده پس از سوزاندن: پلی استر توده‌های سخت سیاهی بر جای می‌گذارد، در حالی که نایلون دانه‌های شفاف قهوه‌ای روشن را تشکیل می‌دهد.

2. حوزه های کاربردی

کاربردهای معمول پلی استر:

- پوشاک: پیراهن های تجاری (حدود 65٪)، آسترهای کت و شلوار، لباس های محافظ در برابر اشعه ماوراء بنفش- (اغلب با پوشش های ضد اشعه ماوراء بنفش درمان می شوند).

- منسوجات خانگی: روتختی مقاوم در برابر چروک-، پرده (به دلیل حفظ شکل عالی).

- مصارف صنعتی: تایرهای تایر، بسترهای تسمه نقاله.

کاربردهای اصلی نایلون:

- لباس ورزشی: شلوار یوگا (بیش از ۸۰ درصد سهم بازار)، لباس شنا، طناب کوهنوردی.

- محصولات چمدان: مواد سطحی برای چمدان، بار-قطعات حامل کوله پشتی.

- زمینه های صنعتی: کیسه هوای خودرو، تورهای ماهیگیری، چتر نجات.