چگونه پارچه‌ها می‌توانند به عملکردهای فتیله‌کردن-ترکیب و عرق کردن-برسند؟

محصولات نساجی{0}}خراب‌کننده و عرق{1}}در سال‌های اخیر به دسته‌ای از منسوجات کاربردی تبدیل شده‌اند که به سرعت در حال رشد هستند، به‌ویژه در لباس‌های ورزشی، لباس‌های غیررسمی، وسایل فضای باز و لباس‌های مسافرتی، جایی که به عنوان برجسته‌ای در هدایت گرایش‌های بازار و ترجیحات مصرف‌کننده ظاهر شده‌اند. اگرچه پارچه‌های{3}}رطوبت‌کننده ممکن است پیچیده به نظر برسند، اما درک آن‌ها کاملاً-تکنولوژیک یا دشوار نیستند. طراحی آنها را می توان از منظرهایی مانند الیاف رسانای-جذب و رطوبت-و همچنین ساختارهای پارچه مورد بررسی قرار داد. برای دستیابی سریع و آسان به این کارکردها، اکثر پارچه‌های{9}}رطوب‌گیر موجود در بازار امروز سبک وزن هستند، از جمله پارچه‌های تک لایه، پارچه‌های دولایه، یا پارچه‌های ساختاری چندلایه.

الیاف

عملکرد حذف رطوبت الیاف به ترکیب شیمیایی و ساختار فیزیکی آنها بستگی دارد. رطوبت گازی تبخیر شده از سطح پوست ابتدا توسط مواد فیبر جذب می شود (یعنی جذب رطوبت) و سپس از طریق سطح ماده (یعنی دفع رطوبت) آزاد می شود. رطوبت مایع روی سطح پوست از طریق منافذ درون الیاف (منافذ مویرگی، ریز منافذ، شیارها) و شکاف‌های بین الیاف منتقل می‌شود و از عملکرد مویرگی برای تسهیل جذب، انتشار و تبخیر رطوبت در سطح ماده (یعنی دفع رطوبت) استفاده می‌کند.

توسعه رطوبت-جذب و رطوبت-الیاف رسانا

برای رفع ناراحتی ناشی از تمایل الیاف پنبه به جذب رطوبت اما به آهستگی خشک شدن، محققان شروع به بررسی کردند که آیا انتقال و تبخیر رطوبت می‌تواند با تغییر ساختار نخ یا پارچه یا حتی از طریق درمان‌های پس از اتمام{0}} تسریع شود. یک نمونه کلاسیک از گذشته، محصولات پنبه‌ای -پرطرفدار با پوشش پلی‌استر- است. بعداً، با پیشرفت‌های فناوری الیاف، محصولات-رطوبت‌کشی و خشک شدن سریع{6} بر اساس الیاف مصنوعی متمایز به عنوان ماده اولیه وارد بازار شدند.

الیاف پاک کننده رطوبت{0}}شیمیایی عمدتاً از بی نظمی های مقطعی-مثل نمایه های Y-شکل، متقاطع{3}}، W{4}} یا استخوانی- برای ایجاد شیارهایی روی سطح الیاف استفاده می کنند. این شیارها ساختار فتیله ای مویرگی را تشکیل می دهند که به سرعت رطوبت و عرق را از سطح پوست جذب کرده و آن را به بیرون دفع می کند. سپس رطوبت پخش می شود و به سرعت توسط الیاف روی سطح پارچه تبخیر می شود و به هدف از بین بردن رطوبت-و تنظیم دما و در عین حال خشک و خنک نگه داشتن پوست دست می یابد.

بافندگی

در طول فرآیند بافندگی، استفاده از تکنیک‌های ژاکارد برای چیدمان استراتژیک ضخامت پارچه، الگوها و نواحی کشسان می‌تواند قابلیت تنفس، پشتیبانی و کشسانی را فراهم کند و در عین حال ویژگی‌های ذاتی رطوبت-را به پارچه می‌دهد.

ساختار پارچه

روش‌های ساختاری را می‌توان برای تولید پارچه‌های بافتنی یک‌طرفه-رطوبت-حذف کننده- دولایه استفاده کرد. این پارچه‌ها ممکن است از بخیه‌های ژاکارد با روکش تک لایه، تغییرات دنده‌ای یا دو دنده استفاده کنند. لایه داخلی را می توان از الیاف آبگریز مانند-پلی استر دنیر یا پلی پروپیلن، بافته شده به شکل لانه زنبوری یا مش{7} مانند ساختارهای نقطه ای، در حالی که لایه بیرونی می تواند از الیاف آب دوست مانند پنبه، پشم یا ویسکوز برای تشکیل ساختارهای با چگالی بالا استفاده کند. این کار باعث افزایش اثر مویرگی دیفرانسیل بین لایه‌های داخلی و خارجی می‌شود و به عملکرد یک‌طرفه رطوبت{11}}دستیابی می‌کند.

حذف رطوبت یک طرفه

علاوه بر این، پارچه‌های ساختاری چند لایه را می‌توان برای اهداف حذف رطوبت- توسعه داد. به طور معمول، لایه داخلی از رشته‌های بسیار ظریف مانند پلی‌پروپیلن یا پلی‌استر تشکیل شده است، لایه میانی لایه‌ای{4}}جذب رطوبت است که از نخ پنبه‌ای ساخته شده است، و لایه بیرونی از الیاف- با استحکام بالا و نفوذپذیری بالا تشکیل شده است. چنین پارچه‌هایی را می‌توان با استفاده از ساختارهای کامپوزیت دنده‌ای دوتایی، دستیابی به عرق-، قابلیت تنفس، و احساس نرمی دست در پارچه‌های بافتنی بافت.