آیا پارچه غیر بافته شده برای ساخت ماسک مناسب است؟

پارچه‌های غیر بافته شده یک ماده کلیدی در تولید ماسک است که تعادلی از محافظت، تنفس، و اثربخشی هزینه را ارائه می‌کند. با این حال، عملکرد خاص آن به ترکیب مواد و فرآیندهای ساخت بستگی دارد.

قابلیت محافظتی ماسک‌های بدون بافت-در درجه اول از ساختار الیافی آنها ناشی می‌شود. الیاف توزیع شده به طور تصادفی شبکه ای متراکم را تشکیل می دهند که قطرات، گرد و غبار و سایر ذرات را قطع می کند، در حالی که طراحی متخلخل آن تنفس راحت را تضمین می کند. مواد رایج پلی پروپیلن (PP) آبگریز هستند، به طور موثری از پاشش مایعات جلوگیری می کنند، و سبک و نرم هستند و برای استفاده طولانی مدت مناسب هستند. ماسک‌های پزشکی معمولاً از ساختار سه لایه استفاده می‌کنند: یک لایه بیرونی از پارچه‌های بافته نشده اسپان‌باند برای ضد آب و مقاومت در برابر گرد و غبار. یک لایه میانی از پارچه‌های مذاب-دمیده شده-که از جذب الکترواستاتیکی برای جذب ذرات ریز (مانند ویروس‌ها) استفاده می‌کند. و یک لایه داخلی از پوست-پارچه اسپان باند دوستانه برای کاهش تحریک پوست. این طرح "ساندویچ" محافظت و راحتی را متعادل می کند. به عنوان مثال، راندمان فیلتراسیون باکتریایی ماسک های جراحی معمولاً بیش از 95٪ است.

در مقایسه با ماسک‌های پنبه‌ای یا پارچه‌ای بافتنی، ماسک‌های غیر بافته شده به طور قابل‌توجهی راندمان فیلتراسیون بالاتری دارند. ماسک‌های پنبه‌ای معمولی عمدتاً به چندین لایه پارچه متکی هستند و محافظت محدودی در برابر PM2.5 یا ویروس‌ها ارائه می‌دهند و اغلب تنفس ضعیفی دارند. ماسک‌های پارچه‌ای بافتنی شکاف‌های بزرگ‌تری بین الیاف دارند و به جای دفاع میکروبی، برای محافظت از گرد و غبار مناسب‌تر هستند. با این حال، ماسک‌های غیر بافته معمولاً برای یک بار استفاده طراحی شده‌اند، در حالی که ماسک‌های نخی و بافتنی را می‌توان شست و دوباره استفاده کرد. شایان ذکر است که ماسک‌های KN95/N95، که از پارچه‌های غیر بافته نیز استفاده می‌کنند، بازده فیلتراسیون بیش از 95 درصد را از طریق چندین لایه پارچه مذاب-و درمان الکترواستاتیکی پیشرفته به دست می‌آورند و آنها را برای محیط‌های پرخطر مناسب می‌سازد.

ماسک‌های غیر بافته، علی‌رغم مزایایی که دارند، محدودیت‌هایی دارند:

- حساسیت به گرما:مواد پلی پروپیلن در دماهای بالاتر از 80 درجه منقبض یا تغییر شکل می دهند و آنها را برای استریل کردن بخار نامناسب می کند.

- فروپاشی الکترواستاتیک:اثر جذب الکترواستاتیک لایه مذاب-با گذشت زمان یا با افزایش رطوبت کاهش می یابد. توصیه می شود ماسک ها را بیش از دو سال نگهداری نکنید.

- نگرانی های زیست محیطی:تجزیه پلی پروپیلن به سختی انجام می شود و ماسک های دور ریخته شده برای جلوگیری از آلودگی محیط زیست نیاز به دفع حرفه ای دارند.

توصیه های انتخاب و استفاده

1. ساختار را بررسی کنید:ماسک‌های با کیفیت بالا باید دارای سه لایه مجزا باشند-یک لایه بیرونی سفت و ضد آب، یک لایه میانی متراکم و یک لایه داخلی نرم. یک روش آزمایش ساده: ماسک را باز کنید. لایه میانی مذاب{3}}باید جذب الکترواستاتیکی را نشان دهد (مثلاً هنگام جدا شدن، تکه های کوچک کاغذ را جذب می کند).

2. اجتناب از استفاده مجدد:ماسک‌های نبافته یکبار مصرف باید بعد از 4 تا 6 ساعت استفاده یا زمانی که مرطوب یا آلوده شدند، تعویض شوند. آنها را نباید با الکل شست و یا ضد عفونی کرد.

با توجه به عملکرد فیلتراسیون کارآمد و ویژگی‌های سبک وزن، ماسک بدون بافت به اولین انتخاب برای محافظت پزشکی و پیشگیری از همه‌گیری روزانه تبدیل شده است. مزیت اصلی آن در اثر جذب الکترواستاتیکی لایه مذاب-دمیده است، اما باید به محدودیت استفاده از یک- توجه شود. برای افراد عادی، ماسک‌های جراحی پزشکی می‌توانند نیازهای حفاظتی روزانه را برآورده کنند و مشاغل خاص یا سناریوهای پرخطر باید محصولات سطح KN95/N95{9}}را انتخاب کنند. در آینده، با پیشرفت فناوری، ماسک‌های نبافته با نانوالیاف، مواد زیست تخریب‌پذیر یا غشاهای PTFE ممکن است عملکرد حفاظتی و محیطی خود را بیشتر بهبود بخشند.